Վարչապետ Նիկոլ Փաշինեան Ծիծեռնակաբերդի Մէջ Յարգանքի Տուրք Մատուցած Է Հայոց Ցեղասպանութեան Զոհերու Յիշատակին

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինեան, նախագահ Վահագն Խաչատուրեանի, Ազգային Ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոն­եանի եւ երկրի բարձրագոյն ղեկավարութեան հետ, Հայոց ցեղասպանութեան 111-րդ տարելիցին առիթով այցելած է Ծիծեռնակաբերդի յուշահամալիր՝ յարգանքի տուրք մատու­ցելու Մեծ եղեռնի 1,5 միլիոն զոհերու յիշատակին:

Նիկոլ Փաշինեան ծաղկեպսակ դրած է յուշակոթողին, ծաղիկներ խոնարհած է Հայոց ցեղասպանութեան զոհերուն յիշատակը յաւերժացնող անմար կրակին մօտ:

Ցեղասպանութեան տարելիցին առթիւ իր ունեցած ելոյթին մէջ վարչապետը ըսած է.

«Այսօր մենք ոգեկոչում ենք 1915 թուականի Հայոց ցեղաս­պանութեան՝ Մեծ Եղեռնի զոհերի յիշատակը եւ յարգանքի տուրք ենք մատուցում մեր այն հայրենակից­ներին, ովքեր հայ լինելու համար ջարդի, տեղահանութեան ու սովի ենթարկուեցին Օսման­եան կայսրութիւնում։

Մեծ Եղեռնը մեզ հետ տեղի ունեցած մեծագոյն ողբեր­գութիւնն է, որը մեր ժողովուրդը վերապրում է արդէն 111 տարի։

Ամէն տարի Ապրիլի 24-ին մեր տասնեակ հազարաւոր քաղաքացիների թափօրը բարձանում է Ծիծեռնակաբերդի յուշահամալիր՝ խոնարհուելու մեր նահատակուած հայրե­նա­կիցների առջեւ։

Ու Ապրիլի 24-ի մեր համազգային երթը նաեւ մտածելու, խորհելու, պատմութիւնը գնահատելու, եւ Մեծ Եղեռնի կրկնու­թիւնը թոյլ չտալու հաստատակամութեան դրսե­ւորում է։

Այս մտածումների եւ հաստատակամութեան վրայ է հիմնուած մեր՝ Հայաստանի Հանրապետութեան կառա­վարութեան եւ կառավարող մեծամասնութեան վերջին տարիների քաղաքականութիւնը։

Ձեր՝ Հայաստանի Հանրապետութեան քաղաքացիների պատգամով մենք վճռականութիւն ենք դրսեւորել առաւել խորութեամբ հասկանալու մեր ժողովրդի անցեալում ապրած ու պարբերաբար կրկնուող պատմութիւնը՝ ապա­գայում այդ պատմութեան կրկնութիւնը թոյլ չտալու, մեր այսօրը եւ գալիքը լաւը դարձնելու համար։

Այսօր մենք հասել ենք այդ նպատակին, այդ թւում նրա շնորհիւ, որ հասկացել ենք, որ չի կարելի թոյլ տալ, որ Մեծ Եղեռնը միջազգային խաղացողների՝ մէկը միւսի դէմ պայքարի գործիք դառնայ։

Մեր Գիտութիւնների ազգային ակադեմիայի հրատարա­կած Հայոց պատմութեան հատորեակում է հիմնաւոր կերպով արձանագրուած, որ Մեծ Եղեռնը այլոց թւում հայ ժողովրդին միջազգային խարդաւանքների մէջ ներքաշելու գործելակերպի հետեւանք է, գործելակերպ, որը մեկնարկեց 19–րդ դարի կէսերից եւ իր ողբերգական գագաթնակէտին հասաւ 1915 թուականին։

Սիրելի՛ ժողովուրդ, Հայաստանի Հանրապետութեան սիրելի՛ քաղաքացիներ,

Մեր ժողովրդի մեծագոյն փափաքն իրականացուած է. մենք ունենք պետութիւն եւ մենք ունենք խաղաղութիւն։ Պետութիւնը եւ խաղաղութիւնն են այն երաշխիքը, որ Հայոց ցեղասպանութիւն կրկին տեղի չունենայ։ Այս պատմական նպատակն իրագործելու համար մեզ անհրաժեշտ է դադա­րեցնել հայրենիքի փնտռտուքը մեր պետութեան, Հայաս­տանի Հանրապետութեան միջազգայնօրէն ճա­նաչուած 29 հազար 743 քառակուսի քիլոմեթր տարածքից դուրս։

Այս տարածքը փոքր չէ հայ ժողովրդի բարգաւաճման, զարգացման ու բարեկեցութեան համար։ Այսօր մեր տաս­նեակ բնակավայրեր դատարկ են, տասնեակ բնակա­վայ­րեր եւ, ընդհանրապէս, մեր պետութիւնը՝ թերբնակեցուած։

Սրա պատճառը խաղաղութեան բացակայութիւնն է եղել եւ գիտակցութեան բացակայութիւնը, որ հայրենիքը պետու­թիւնն է, ինքնութիւնը պետութիւնն է, անվտանգու­թիւնը պետութիւնն է՝ իր միջազգայնօրէն ճանաչուած տարածք­ներով, եւ այս գիտակցութեան վրայ հիմնուելով՝ հայ ժողովուրդը պէտք է դուրս գայ գաղթի եւ պանդխտու­թեան տրամաբանութիւնից։

Հայաստանի Հանրապետութիւնն իր այսօրուայ տարած­քով կարող է 5 միլիոն, 10 միլիոն հայերի բնակութեան վայր լինել։ Սինկափուրի տարածքը Սեւանայ լճի 2/3-ից էլ պակաս է, բայց այնտեղ 5,5 միլիոն մարդ է ապրում, որովհետեւ պետութիւնը հիմնուած է կրթութեան, ինքնահայեցման, խաղաղութեան ու մարդակեդրոն ձգտումների վրայ։

Այսօր մենք Հայաստանի Հանրապետութիւնն առաջնոր­դում ենք հէնց այս տրամաբանութեամբ, Իրական Հա­յաստանի գաղափարախօսութեամբ, հասկանալով, որ խա­ղա­ղու­թիւնն ու անվտանգութիւնն առաջին հերթին հարեւանների հետ կարգաւորուած յարաբերութիւններն են՝ հիմնուած միմեանց տարածքային ամբողջականութիւնը, ինքնիշխանութիւնը, սահմանների անխախտելիութիւնը եւ քաղաքական անկախութիւնը ճանաչելու վրայ։

Այն ուժերը, որոնք հանդէս են գալիս «կորսուած հայրենիքը վերադարձնելու, պատմական սահմանների եւ արդարութեան վերականգնման» կոչերով ու տրամաբա­նութեամբ, Հայաստանի Հանրապետութիւնը դնում են 1878 թուականի Սան Սթեֆանոյի վեհաժողովի գծերի վրայ, որի անխուսափելի վերջին կանգառը պետականությեան ու հայրենիքի կորուստն է, որովհետեւ աշխարհում իուրաքան­չիւրն ունի ի՛ր պատմութիւնը, իւրաքանչիւրն ունի ի՛ր արդարութիւնը, իւրաքանչիւրն ունի ի՛ր կորուսեալ հայրե­նիքը։ Մենք, ի վերջոյ, դուրս ենք եկել այս թակարդից, եւ Հայաստանը կրկին այդ ուղղութեամբ տանելու փորձերը մեր պետութեանն ու ժողովրդին ուղղուած հրաւէր են դէպի կառափնարան։

Զոհերի եւ զոհողութիւնների գնով մենք գտել, վերգտել ենք մեր հայրենիքը, եւ այդ հայրենիքը Հայաստանի Հանրապետութիւնն է։

Մեր բոլոր նահատակների զոհողութիւնների հատուցումը Հայաստանի Հանրապետութեան յարատեւութիւնն է։

Հայաստանի Հանրապետութեան քաղաքացիների ազա­տու­թիւնը, անվտանգութիւնը, բարեկեցութիւնն է մեր բոլոր նահատակների իղձերի եւ ընդհատուած երազանքների իրագործումը։ Մենք գնում ենք այս ճանապարհով։ Հայաս­տանի Հանրապետութեան ժողովուրդը գնում է այս ճանապարհով։

Փա՛ռք նահատակներին եւ կեցցէ՛ Հայաստանի Հանրա­պետութիւնը»։