ՍԴՀԿ ԼԻԲԱՆԱՆԻ ՇՐՋԱՆԻ ՎԱՐՉՈՒԹԵԱՆ ԱՆԴԱՄՆԵՐԻՆ,
ՄԱՐՕ, ԺԱՆ-ՓՕԼ, ՍԱՐՕ ՆԵՐՍԻՍԵԱՆՆԵՐԻՆ,
ԷՍԹԻԿ, ՎԱՐԴԱՆ, ՓՕԼ, ՍԱՐԻՆ ԳԱԲՐԻԷԼԵԱՆՆԵՐԻՆ
Սիրելի՛ տիկին Մարօ, Էսթիկ, իմ սգակիր քոյրեր, զաւակներ, յարգելի՛ կուսակից ընկերներ, հարազատներ, բարեկամներ,
Սրտի ցաւով տեղեկացայ, որ կեանքից անժամանակ հեռացել է հայ ժողովրդի լաւագոյն զաւակներից մէկը՝ ձեր սիրասուն եղբայր Վիգէն Գաբրիէլեանը, ով իր ողջ գիտակցական կեանքը նուիրեց եւ ախուժօրէն մասնակցեց Հնչակեան կուսակցութեան ծրագրերի իրականացմանը՝ հաւատարիմ Փարամազի անմար գաղափարներին ու տեսլականին։
Ընդունէք խնդրեմ իմ խորին ցաւակցութիւններն այս ծանր կորստեան կապակցութեամբ: Վիգէն Գաբրիէլեանը իր խոհեմ, համեստ, հաւասարակշիռ եւ մարդասէր բնաւորութեամբ վայելում էր հարազատների, շրջապատի, ընկերների սէրն ու յարգանքը:
20 տարուց աւելին ճանաչում էի այս հայրենասէր հայորդուն, որը իր ազգային կերպարով մասնակիցն էր լիբանանեան համայնքի, Հնչակեան կուսակցութեան ձեռնարկներին, հոգեւոր-մշակութային կեանքին, Հայրենիք-Սփիւռք գործակցութեան զարգացման ծրագրերին։
Միշտ խադավառ ու լաւատես էր, պատրաստակամ ու աջակից։ Միշտ պնդում էր, որ հայ երիտասարդները պէտք է տէր կանգնեն աշխարհով մէկ սփռուած հայկական արժէքներին, հոգեւոր-մշակութային ժառանգութեանը, սերտօրէն կապուեն Հայրենիքի հետ, սովորեն եւ կիրառեն մայրենի լեզուն:
Սիրելի Մարօ, Էսթիկ, գիտեմ թէ ինչ անսահման սիրով էիք կապուած ձեր եղբօր հետ, տեղեակ եմ նաեւ վերջին շրջանում նրա տառապանքներին, թէ ինչպիսի հոգատարութեամբ եւ սիրով էիք շրջապատել նրան, ջանում էիք թեթեւացնել նրա վիճակը, սակայն նենգ հիւանդութիւնը չի խնայում եւ ոչ մէկին։
Վիգէնը ունէր երեք հաւատամք՝ հարազատներ, կուսակցութիւն եւ Եկեղեցի։
Համոզուած եմ, որ Հնչակեան կուսակցութեան անդամները դեռ երկա՜ր-երկա՜ր կը յիշեն իրենց կուսակից ընկերոջը, ազնիւ ու նուիրեալ հայորդուն։
Հեռացաւ հոգատար հայրը, հաւատարիմ եղբայրը, կուսակցական ընկերը, բարի ու մարդկային անձնաւորութիւնը։
Սգում եմ ձեր բոլորի հետ միասին, կիսում եմ ձեր վիշտը։
Թող լոյս իջնի Վիգէնի պայծառ շիրիմին։
ՀՐԱՆՈՒՇ ՅԱԿՈԲԵԱՆ
ՀՀ սփիւռքի հիմնադիր նարարար,
ՀՀ արտակարգ եւ լիազօր դեսպան,
իրաւաբանական գիտութիւնների դոկտոր, փրոֆեսոր,
Ներսիսեան-Գաբրիէլեան ընտանիքների բարեկամ
