Փարամազի ու անոր 19 ընկերներու յեղափոխական սկզբունքները եւ ուղեգիծը կը մնան այժմէական, որովհետեւ այսօր ալ մենք որպէս հնչակեան երիտասարդութիւն կառչած կը մնանք մեր ազգը զօրացնող արժանիքներուն եւ ազգային արժանապուութեան:
Հնչակեան 20 անմահներուն յիշատակը ոգեկոչել կը նշանակէ Փարամազի եւ իր 19 ընկերներու խիզախ դիրքորոշումներուն ամրապնդում, հնչակեան 20 անմահ հերոսներու ազգային գաղափարախօսութեան հաւատարմութիւն, եւ ուխտադրում՝ շարունակելու այդ գաղափարախօսութիւնը ի խնդիր անկախ Հայաստանի:
15 Յունիս 1915-ին, Պոլսոյ Սուլթան Պայազիտ հրապարակին վրայ 20 հերոսներ իրենց կեանքը զոհեցին յանուն ազատասիրութեան եւ արդարութեան: 20 առաքեալներ իրենց կեանքը նուիրեցին հայ ազգի գոյատեւման եւ դարձան կերտիչները այսօրուան Հայրեինիքին:
Հնչակեան քսանները կ’ապրին եւ պիտի ապրին մեզմէ իւրաքանչիւրին մէջ, դառնալով սկզբունք՝ անշահախնդրօրէն ծառայելու մեր Սուրբ Հայրենիքին, հայ ժողովուրդին, եւ պատշպանելու մեր ազգային սրբութիւնները
Փարամազի եւ անոր 19 ընկերներու յեղափոխական սկզբունքները եւ ուղեգիծը կը մնան այժմէական, որովհետեւ այսօր եւս կառչած կը մնանք հայ ազգը զօրացնող եւ ազգային արժանապատուութիւնը բարձր պահող բոլոր առաքինութեանց:
Քսաններուն կեանքի զոհողութիւնը արտայայտութիւնն է համայն մարդկութեան բարօր կեանքի կերտումին:
Այսօր անգամ մը եւս հնչակեան երիտասարդներս կը վերանորոգենք մեր ուխտը, կ’ամրամպնդենք մեր սէրն ու նուիրուածութիւնը մարդկութեան եւ Հայրենիքին հանդէպ, անխախտօրէն կառչած կը մնանք քսաններու Սուրբ պատգամին, կ’ուխտենք հաւատարիմ մնալ հնչակեան գաղափարախօսութեան վեհ սկզբունքին:
Սիրենք եւ պաշտպանենք Հայրենիքը ոչ թէ խօսքով, այլ՝ գործով:
Վա՜յ մեզի, եթէ ոտնահարենք ու արհամարհենք մեր Հայրենիքը, ուրանանք մեր պատկանելիութիւնը եւ անտեսենք Հայրենիքին հանդէպ մեր ունեցած հաւատքը:
Թող Քսանները մեզմէ իւրաքանչիւրին համար ըլլան յուշարարներ՝ զոհուելու, նուիրուելու եւ կառչած մնալու ընկերվարական գաղափարախօսութեան, կերտելու համար բոլորիս երազած Հայրենիքը:
Վերջապէս, մէջբերելով հնչակեան քսան նուիրեալներու դատավարութեան մէջ Փարամազի արտայայտութիւններէն մին, որ ցոյց կու տայ անոր համամարդկային եւ գաղափարական բարձրագոյն արժէքը եւ ազնուականութիւնը.
«Դուք զայրացաք, երբ մենք Արեւելքի մէջ Արեւմուտքի քաղաքակրթութեան սերմերն ուզեցինք աճեցնել՝ մեր եւ ձեր ապագան երաշխաւորելու մտօք: Դուք մեզ ջարդել սկսաք, երբ օրին մէկը վճռեցինք մեր արժանապատուութեան համապատասխան դիրքի վրայ բարձրանալ: Թուրքիոյ բաղկացուցիչ տարրերուն մէջ ամէնէն աւելի անձնուէր ու շինող տարրն եղանք, եւ սակայն ամէնէն աւելի մեզ տուժել տուիք…»:
Ահա այս էր Փարամազի եւ իր 19 ընկերներուն տեսլականը. խոնարհի՛նք անոնց յիշատակին առջեւ…
Փա՜ռք Փարամազին, տոքթ.Պէննէին, Վանիկին, Բանուորին, Արամին, Հրանդին եւ իրենց բոլոր գաղափարակից ընկերներուն:
Կեցցէ՛ Սոցիալ Դեմոկրատ Հնչակեան Կուսակցութիւնը:
Կեցցէ՛ ազատ, անկախ Հայաստանը:
