Շուրջ քառասուն օր առաջ Երեւանի մէջ իր մահկանացուն կնքեց հաւատաւոր ու նուիրեալ ընկեր Յակոբ Ապէճեանը, խոր սուգի մատնելով իր հարազատները, գաղափարի ընկերները ու բոլոր զինք ճանչցողները:
Յակոբ Ապէճեան ծնած է 1947-ին, Հալէպի մօտակայ Աֆրին գիւղաքաղաքը: Զաւակն է տէր եւ տիկին Յարութիւն եւ Արշալոյս Ապէճեաններու: Նախնական ուսումը ստացած է Կիլիկեան վարժարանին մէջ, ուրկէ շրջանաւարտ եղած է 1962-1963 ուսումնական տարեշրջանին:
Հակառակ իր բուռն ցանկութեան, հնարաւորութիւն չէ ունեցած ուսումը շարունակելու եւ ընդգրկուած է կեանքի ասպարէզ: Շուտով ձեռք ձգած է արհեստը եւ դառնալով վարպետ, հիմնած է իր սեփական աշխատանոցը: Իր հեզահամբոյր ու հանդարտաբարոյ բնաւորութեան, ինչպէս նաեւ՝ մարդկային փոխյարաբերութեան մէջ դրսեւորած անկեղծութեան ու պարկեշտութեան շնորհիւ կրցած է արժանանալ արհեստակիցներուն եւ բարեկամներուն յարգանքին եւ սիրոյն:
Ընկեր Յակոբ ընտանեկան բոյնը կազմած է Մելինէ Աբօշեանի հետ եւ բախտաւորուած է երեք զաւակներով, երկու աղջիկ՝ Արշալոյս եւ Արաքսի, եւ մանչ մը՝ Յարութիւն:
Ան կանուխէն անդամակցած է Ս.Դ. Հնչակեան կուսակցութեան: Երկար տարիներ եղած է Կիլիկեան կրթական հաստատութեան հոգաբարձութեան անդամ, նիւթապէս ու բարոյապէս սատարելով դպրոցի յառաջխաղացումին ու վերելքին: Քանի մը շրջան ընտրուած է Ս.Դ.Հ.Կ.-ի Վարիչ մարմինի անդամ: Ան իր քսակը լայն բացած է կազմակերպութեան հովանիի ներքեւ գործող միութիւններու անմիջական ու անհրաժեշտ կարիքներուն:
1979-ին երբ Կիլիկեան շրջանակը ունեցաւ իր սեփական կեդրոնատեղին Ազիզիէ թաղամասին մէջ, տէր եւ տիկին Յակոբ Ապէճեաններ յանձն առին Տխրունի Ուսանողական-Երիտասարդական Միութեան յատկացուած ժողովասենեակին ամբողջական կահաւորումն ու բարեզարդումը: Նոյն թուականներուն, ան մեծ ներդրում ունեցաւ ակումբի գնման դրամահաւաքի աշխատանքներուն մէջ:
Ժողովներու ընթացքին, ընկեր Յակոբ կը ցուցաբերէր լայնախոհութիւն եւ հաւասարակշռուած տեսակէտեր կը յայտնէր ամենաբարդ խնդիրներուն մասին իսկ: Իր ներկայութեան, ժողովները կ’ընթանային խաղաղ ու համերաշխ մթնոլորտի մէջ:
Սուրիոյ մէջ ի գործ դրուած պատերազմին պատճառով ան հաստատուեցաւ Մայր Հայրենիք, ուր գտաւ իր վերջին հանգիստը:
Այս տխուր առիթով, Կիլիկեան շրջանակի համայն անդամներուն անունով խորին ցաւակցութիւն կը յայտնենք հանգուցեալի տիկնոջ՝ տիկին Մելինէին, զաւակներուն, եղբօր՝ ընկեր Գէորգին, եւ համայն մերձաւորներուն:
Աստուած հոգին լուսաւորէ եւ երկնային արքայութեան արժանացնէ:
Խունկ եւ ծուխ իր բարի յիշատակին:
