Յուզումով եւ խոր ցաւով կը յայտնենք մեր սիրելի յարգելի բարեկամ, նախկին հալէպահայ ընկեր Յակոբ Ապէճեանի մահը։ Աֆրինի ծնունդ, բայց Հալէպի մէջ երկար տարիներ սիրուած ու պատւուած, ան Ս.Դ.Հ.Կ.-ի նուիրեալ խնամակալներէն էր, որ միշտ օգտակար ու պատրաստակամ էր բոլորին։ Արհեստաւոր վարպետութեամբ ձեռք բերած համբաւին կողքին, ան իր սրտաբաց եւ հանդարտաբարոյ նկարագրով կը մնայ անմոռանալի։
Կիլիկեան վարժարանէն սնած, հետագային ան դարձաւ կրթարանին հոգաբարձութեան յանձնառու անդամ եւ երկար տարիներ իր զոհողութեամբ ծառայեց ազգային դպրոցի կենսունակութեան։
2011-էն ի վեր ընտանեօք հայրենադարձ, Հայաստանի մէջ ալ շարունակեց ապրիլ իր նուիրումին ու աշխատասիրութեան ոգիով։ Վերջին ամիսներուն իր շուրջ կը գտնուէին տիկինը՝ Մելինէն, իր բոլոր զաւակները, փեսաներն ու թոռները, որոնք սփոփանք դարձան իր կեանքի աւարտի այդ ծանր պահուն։
«Արարատ» խորապէս կը վշտակցի ողբացեալի այրիին, զաւակներուն, թոռներուն եւ հարազատներուն, 78-ամեայ ընկերոջ յաւիտենական ճանապարհորդութեան առիթով: Մեր յիշողութեան մէջ Յակոբ Ապէճեանը պիտի մնայ որպէս բարեգործ, ազնուասիրտ հայորդի եւ ծառայութեան վառ օրինակ։ Թող անջինջ մնայ ընկեր Յակոբ Ապէճեանի լուսաւոր յիշատակը։
